شناخت انواع بلوک ساختمانی

در گذشته و زمانی که بشر پی به علم زلزله و شناخت نیروهای زلزله نبرده بود استفاده از مصالح سنگین نظیر انواع سنگ­ ها و خشت ها و آجرها مرسوم بوده است. اما با آگاهی نسبت به تاثیر وزن سازه ها بر نیروی زلزله ساخت و ساز رو به سبکی و کاهش وزن رفت. در این بین دیوارها سهم قابل توجهی از کل وزن یک سازه را به خود اختصاص دادند. با آگاهی نسبت به این مهم تولید بلوک سبک و استفاده از آن با انواع  تکنولوژی های تولید به صورت روز افزون افزایش پیدا کرد.

بلوکهای سبک اصطلاحا به مصالحی گفته می شوند که جهت دیوارهای غیر باربر مورد استفاده قرار می گیرند همانطور که از نام این نوع مصالح پیداست ویژگی شاخص آنها سبک بودن است. این ویژگی از جهات مختلفی مهم است ولی مهمترین آن کاهش محسوس هزینه در اجرای سازه می باشد به گونه ای که مهندس سازه در محاسبات خود وزن اینگونه مصالح را در نظر گرفته و سبک بودن آن موجب لاغرتر شدن سازه و کم هزینه شدن آن می شود.

  1. بلوک های سبک سفالی

بلوک سفالی، نوعی بلوک است که برای ساخت آن از خاک رس و افزودنی‌های دیگر مانند آهک و … استفاده می‌شود. پس از تهیه گل و قالب ‌زدن و برش‌زدن، بلوک‌ها را خشک می‌کنند و سپس در کوره در دمای ۹۰۰ درجه سانتی‌گراد می‌پزند. این عملیات به صورت صنعتی است و با ماشین‌آلات انجام می‌شود.

بلوک سفالی به عنوان پر مصرف ترین نوع مصالح در دیوارهای ساختمانی متشکل از خاک رس و آب که به صورت قالب‌های سوراخ‌دار در ابعاد مختلف تولید می‌شود. بلوک‌های سفالی در بخش‌های غیر باربر ساختمان مورد استفاده قرار می‌گیرند. بلوک‌های سفالی در انواع دیواری و سقفی و تحت عنوان فندوله در سقف های تیرچه بلوک استفاده میشود.

وزن مخصوص بلوکهای سفالی بین ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ کیلوگرم در مترمکعب است.

  1. بلوک های پوکه ای

این بلوک ها از اختلاط بین سیمان، پوکه و آب تشکیل می شود. این محصول با استاندارد شماره ۷۷۸۲ در سازمان ملی استاندارد تحت عنوان بلوک های سبک غیرباربر شناخته و به بازار عرضه می گردند.

  1. بلوک های گازی

نام این محصول بتن سبک گازی، یا بلوک aac و یا هبلکس می باشد. بتن سبک یا متخلخل در سال ۱۹۲۴ میلادی توسط یک آرشیتکت سوئدی اختراع گردید. هم اکنون در اروپا بتن سبک گازی تحت نام های ایتونگ، و یا هبلکس یا هبل عرضه می شود. سیپورکس، ایتونگ، پوریت و غیره همگی نام های تجاری AUTOCLAVAED AERATED CONCRETE می باشند که شرکت های مختلفی آنها را تولید می کنند و محصول هر تولید کننده، خصوصیات خاص خود را داراست. بتن های گازی با ترکیبی از مصالح زیر ممکن است تولید شود که اهم آنها به شرح زیر است:

  • سیلیس، سیمان تیپ ۲، آهک، آب، پودر آلومینیوم

هبلکس نام تجاری است که برای بتن هوادار اتوکلاوی تولید شده در اروپا قرارداده اند. وزن مخصوص مناسب جهت استفاده در بلوکهای ساختمانی ۶٠٠ تا ٨٠٠ کیلوگرم در متر مکعب می باشد. حدود ۶٠% وزنی مواد اولیه سنگدانه سیلیسی میکرونیزه شده با خلوص بالای ٨٠% می باشد و این میزان سیلیس غیر قابل جایگزینی با سایر سنگدانه های دیگر می باشد، مصرف سیمان در هر متر مکعب کمتر از ١٠٠ کیلوگرم می باشد، پودر اکسید آلومینیوم با دانه بندی مخصوصی قابل استفاده می باشد.

فرآیند ۱۲ ساعته پخت در فرآیند اتوکلاو در دمای حدود ۱۹۰ درجه و فشار ۱۲ بار، باعث انجام جمع شدگی های کوتاه مدت و بلند مدت بتن می شود. طی این فرآیند، سیلیکات کلسیم هیدراته شده و به توبورمورایت تبدیل می شود و در نتیجه خواص ثابت می ماند و جمع شدگی ناشی از خشک شدن کاهش می یابد.

یکی از تفاوت های عمده بین بلوک سبک اتوکلاوی و بتن کفی همین ویژگی است که از جداشدن پلاستر از بلوک های سبک جلوگیری می نماید.

  1. بلوک های گازی clc

بلوک CLC به نوعی بلوک بتونی متخلخل سبک می‌گویند که از ترکیب سیمان، ماسه ریز دانه و حباب های هوا تولید می‌شود.  بلوک CLC در اندازه های مختلف تولید می‌شود. بلوک CLC طی دوره نگهداری در انبار محصول و در شرایط ویژه ای ساخته می‌شود. سبک بودن بلوک CLC و مقرون به صرفه بودن آن، دلیل اصلی استفاده فراوان از بلوک CLC در ساختمان‌ها است. دربعضی موارد حتی دیده شده است که به طور مستقیم از بلوک CLC در ساختمان سازی به کار می‌روند. بلوک CLC عایق گرما و سرما است و استفاده غیر مستقیم از بلوک CLC باعث صرفه جویی در مصرف انرژی می‌شود. به این محصول، بلوک بتونی هوادار بلوک CLC نیز می‌گویند که تمام خاصیت‌های بلوک CLC در نام آن گفته شود.

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.