میگل د اونامونو

آه رویاها، شما که غروب کردید و محو شدید، در بامدادی زود! آه ای جهان ها، ای تکه پاره هایتان در اعماق روح! آه ای دریاها، شمایی که پنهانید در کف برکه ای! آه ای آسمانها، ای پوشیده از ستارگان در کاسه چشمهای من! آه ای جاودانیت، که…
ادامه مطلب ...

برف می بارد، آرام و بی صدا، ذره ذره، با لطافت، می نشینند روی زمین، و جامه ی سپید می کند بر تن چمنزار های سبز، برف های سپید و بی وزن می بارند بر زمین، برف بی صدا می بارد، نمی داند که دارد تمام می شود، ذره پس از ذره دیگر، به آرامی،…
ادامه مطلب ...

دود بر چمنزارها سایه افکنده است! و به کجا چنین شتابان! فرصتی برای در امان ماندن از این حادثه ،نیست! سایه هولناک افسانه واری که از درون من پدید آمده، شاید پلکانی به سوی یکی شدن با بی نهایت باشد؟ در آینه ای که غم و اندوه مرا تصویر می…
ادامه مطلب ...