چرا لباسهای شفاف (نِیکِد درِس) در سال ۲۰۲۵ ترند دنیای مد شد؟
در سال ۲۰۲۵، یکی از بحثبرانگیزترین و در عین حال پربازتابترین جریانهای دنیای مد، بازگشت پرقدرت و گستردهی چیزی بود که به آن «نِیکِد دِرِس» (naked dress) یا لباسهای بسیار شفاف گفته میشود. به گزارش زیباشهر و به نقل از سیانان این سبک که پیشتر هم گهگاه در فرش قرمز یا شوهای مد دیده میشد، در این سال دیگر به یک اتفاق مقطعی محدود نماند و بهنوعی به جریان غالب در بسیاری از رویدادهای مهم مد و سرگرمی تبدیل شد. گزارشی که شبکه CNN منتشر کرد، دقیقاً روی همین نقطه دست میگذارد: چرا در سال ۲۰۲۵ لباسهایی که مرز میان پوشیده و ناپوشیده را کمرنگ میکنند، تا این حد فراگیر شدند؟
لباسهای شفاف یا بهاصطلاح «نیکد درس» در اصل به پوششهایی گفته میشود که با استفاده از پارچههای بسیار نازک، توری، مش یا متریالهای شبهپوست طراحی میشوند؛ لباسهایی که بدن را پنهان نمیکنند، بلکه آن را به بخشی از طراحی تبدیل میکنند. تفاوت آنچه در ۲۰۲۵ دیده شد با سالهای قبل در همینجاست: این بار بدن نه یک عنصر فرعی، بلکه محور اصلی روایت مد بود. بسیاری از طراحان عمداً لباسهایی ساختند که به جای پوشاندن فرم بدن، آن را برجسته کنند و حتی نقصها یا طبیعیبودن بدن را بدون تلاش برای پنهانسازی به نمایش بگذارند.
در فرش قرمزها، این روند بهوضوح دیده میشد. بازیگران، مدلها و چهرههای شناختهشده با لباسهایی ظاهر شدند که یا کاملاً شفاف بودند یا بهگونهای طراحی شده بودند که تنها با لایههایی بسیار ظریف بدن را میپوشاندند. این انتخابها معمولاً با واکنشهای دوگانه همراه شد: از یک سو تحسین طراحان و طرفداران مد که آن را نشانه جسارت، آزادی و اعتمادبهنفس میدانستند و از سوی دیگر انتقاد کسانی که معتقد بودند این سبک بیش از آنکه پیام فرهنگی داشته باشد، به سمت شوکآفرینی و جلب توجه صرف رفته است.
آنچه تحلیلگران مد روی آن تأکید میکنند این است که «نیکد درس» در سال ۲۰۲۵ فقط درباره ظاهر نبود، بلکه بازتابی از یک تغییر عمیقتر در نگاه به بدن و هویت فردی محسوب میشد. پس از سالهایی که جهان با بحرانهای مختلف، از همهگیری گرفته تا نااطمینانیهای اجتماعی و سیاسی روبهرو بوده، بسیاری از طراحان و هنرمندان به سمت بیان صریحتر و بیواسطهتر خود حرکت کردند. بدن در این میان به زبان بیان تبدیل شد؛ زبانی که میخواست بگوید «این من هستم، بدون فیلتر و بدون پنهانکاری».
البته این روند بدون زمینه تاریخی هم نیست. در دهههای گذشته، لباسهای شفاف همیشه بهعنوان نمادی از شکستن قواعد رایج مطرح بودهاند، اما معمولاً محدود به محافل خاص یا شوهای مفهومی باقی میماندند. آنچه در ۲۰۲۵ متفاوت بود، عادیشدن این سبک در سطح رسانههای جریان اصلی بود. تصاویر این لباسها دیگر فقط در مجلات تخصصی مد دیده نمیشد، بلکه در شبکههای اجتماعی، اخبار سرگرمی و حتی تحلیلهای فرهنگی جریان پیدا کرد و همین باعث شد بحث درباره آن از دنیای مد فراتر برود.
منتقدان اجتماعی اما نگاه محتاطانهتری دارند. برخی معتقدند این موج میتواند ناخواسته استانداردهای جدید و دستنیافتنی برای بدن ایجاد کند؛ استانداردهایی که فشار بیشتری بر افراد، بهویژه زنان، وارد میکند. از این منظر، سؤال اصلی این است که آیا «آزادی نمایش بدن» واقعاً انتخابی آگاهانه و فردی است یا گاهی نتیجه فشارهای رسانهای و انتظارات پنهان صنعت مد؟ این پرسشی است که حتی خود طراحان هم پاسخ یکدستی برای آن ندارند.
در مقابل، مدافعان این جریان میگویند نیکد درس الزاماً به معنای جنسیسازی بدن نیست. از نگاه آنها، شفافیت لباس میتواند راهی برای عادیسازی بدن انسان، پذیرش تنوع اندامها و فاصله گرفتن از پوشاندن افراطی باشد. در برخی طراحیها، بدن نه بهعنوان ابژهای برای نگاه دیگران، بلکه بهعنوان بخشی از هویت شخصی و روایت فردی مطرح میشود. به همین دلیل، بسیاری از پوشندگان این لباسها تأکید دارند که انتخابشان از سر قدرت و اختیار بوده، نه برای جلب رضایت نگاه بیرونی.
نکته قابلتوجه دیگر این است که این روند فقط محدود به یک فصل یا یک مراسم خاص نماند. نیکد درس در ۲۰۲۵ در موقعیتهای غیرمنتظره هم دیده شد؛ از مهمانیهای کوچک گرفته تا رویدادهای هنری و حتی برخی فضاهای شهری. این گستردگی نشان میدهد که با یک موج کوتاهمدت روبهرو نیستیم، بلکه با تغییری در مرزهای پذیرفتهشده پوشش در فرهنگ معاصر مواجهایم.
در نهایت، آنچه گزارش CNN و تحلیلهای همراه آن نشان میدهد این است که نیکد درس در سال ۲۰۲۵ صرفاً یک ترند مد نبود، بلکه بهانهای برای گفتوگو درباره موضوعات عمیقتری شد: رابطه ما با بدن، آزادی انتخاب، نقش رسانهها و حد و مرز میان جسارت هنری و فشار اجتماعی. چه این سبک در سالهای آینده کمرنگ شود و چه به شکلهای تازهتری ادامه پیدا کند، بدون تردید ردپایی ماندگار در تاریخ مد و فرهنگ معاصر بر جای گذاشته است.
منبع: edition.cnn.com
