پسرم شعری از ناظم حکمت
پسرم
ستارهها را به خوبی بنگر
شاید دیگر نبینیشان.
شاید دیگر
در نور ستارهها نتوانی آغوشت را به بی‌انتهایی افق باز کنی
پسرم
افکارت
به اندازه‌ی تاریکی‌های روشن شده با ستارهها
زیبا، دهشتناک، قدرتمند و خوب است.
ستارهها و افکارت
کامل‌ترین کائنات‌ند.
پسرم
شاید سر کوچه‌ای همچنان که از ابرویت خون می‌چکد بمیری،
یا با چوبه‌ی دار جان دهی.
خوب ستارهها را نگاه کن
شاید دیگر نتوانی به آن‌ها بنگری.
ناظم حکمت
ترجمه از آیدین غلام زاده
منبع: اکولالیا
