آيا تئاترسيار با تئاتر براي همه سنخيت دارد؟

تئاتربهناز اميني

شيوه اي که با عنوان «تئاتر سيار» شناخته مي شود با قابليت هايش، تا چه حد مي تواند در تحقق شعار « تئاتر براي همه» که ساليان سال است توسط مسئولان تئاترکشورادعا مي شود، موثر باشد و عموم مردم را به تئاتر علاقه مند کند؟

براي پاسخ به اين پرسش درباره تئاتر سيارو امکان نقش آفريني اين شيوه در تحقق شعار « تئاتر براي همه»، بايد پرسيد که اساسا چرا شعار تئاتر براي همه، ساليان سال است که مورد نظر مسئولان مانده است؟ پرسش دوم از آنجا جالب توجه به نظر
مي رسد که بررسي برنامه هاي مسئولان مختلف تئاتر در اداره کل هنرهاي نمايشي و در دهه گذشته نشان مي دهد که تنها برنامه مشترک مديران اين مورد بوده است. براي پاسخ به آن نيز بايد به يکي از بديهي ترين و مهمترين اصول حيات و ممات آثار هنري‌اشاره شود. در واقع هر اثر هنري تنها وقتي به تکامل مي رسد و فرايند آفرينش را تکميل مي کند و به منصه ظهور مي رسد که بتواند مخاطبان را جلب و جذب کند.

نکته اي که متاسفانه بررسي تئاتر کشور نشان مي دهد به دلايل مختلف نتوانسته در آن موفق باشد. از جمله مهمترين دلايل اين عدم موفقيت، بدون ترديد عدم برقراري ارتباط با اقشار مختلف مردم بوده است.

در واقع تئاتر کشور در حالي‌که براي حيات و رونق به حضور و وجود مخاطبان نيازمند بوده است، اما در عمل تنها براي عده اي معدود، که غالباً هم از دست اندرکاران خود تئاترهستند، تهيه و اجرا شده است؛ بنابراين نتوانسته به اقصي نقاط جامعه راه يابد تا شاهد موفقيت را در آغوش بکشد.

از جمله نشانه هايي که اين ادعا را با قطعيت ثابت مي کند موفق نبودن آثار نمايشي در گيشه است. به طوري که اغلب قريب به اتفاق اين نوع آثار هنري، اگر از حمايت هاي دولتي برخوردار نشوند حتي نمي توانند هزينه هاي اوليه مترتب را تامين کنند. بر اين اساس تئاتر کشور روندي معکوس طي مي کند؛ به اين معنا که آثار هنري بايد مخاطب داشته باشند تا به حيات خود ادامه بدهند اما اغلب آثار نمايشي از جذب کمترين تماشاگران درمانده اند و در نتيجه به بودجه بسيار نحيف دولتي وابسته شده اند.

در اين شرايط چه بايد کرد؟

يکي ازبهترين و موثرترين روش ها براي حل اين معضل و در پي آن رسيدن به رونق مادي و معنوي حرکت به سمت مخاطبان گريخته و يا ناآشنا با تئاتر است. موضوعي که « تئاتر سيار» يکي از بهترين روش هاي تحقق آن است. فعالان اين نوع اجراي نمايش، با تمام شرايط و امکانات لازم براي اجراي آثار نمايشي، در قيد و بند تالارهاي نمايشي نمي مانند و به جاي جاي کشور، از دورافتاده ترين روستاها تا مراکز استانها سفر مي کنند و با آثاري که به اجرا در مي آورند، ضمن عرضه نمايش هايي موثر و با محتوا که به طور قطع در ارتقاي آگاهي تماشاگران موثر خواهد بود، همچنين بر گستره علاقه مندان به تئاتر، (که تماشاگران آتي تالارهاي نمايشي خواهند شد) مي افزايند.

در واقع اين نوع تهيه و توليد تئاتر که اخيرا به طور جدي توسط مسئولان وزارت ارشاد مورد توجه قرار گرفته ، به طوري که کانوني نيز ويژه پيگيري مستمر امور مربوط به آن راه اندازي کرده اند، از معدود
برنامه ريزي هايي است که به نظر مي رسد مسئولان مربوطه از شعار صرف عبور کرده و سعي دارند شعار « تئاتر براي همه » را عملا محقق کنند.البته تجربه نشان مي دهد صرف راه اندازي اين نوع موارد کافي نيست و بايد براي تکامل تئاتر سيار، توجه مستمر و برنامه ريزي مناسب صورت بگيرد، به اين ترتيب که در وهله نخست، با دعوت از هنرمندان توانمند و حاذق، آثاري شايسته و تاثيرگذار تهيه و توليد شود که متناسب با ارزش هاي مورد نظر مردم باشد.به اين ترتيب و با رونق مادي و معنوي هر چه افزونتر تئاتر سيار، علاوه بر اينکه شعار ساليان سال مسئولان عملي مي شود، مي توان انتظار داشت که « همه» نيز به خدمت تئاتر درآيند و به طور بطئي و تدريجي و در بلند مدت، شعار جديدي با عنوان «همه براي تئاتر» در کنار «تئاتر براي
همه » قرار بگيرد.به اين ترتيب شايد بتوان متصور شد که با تعامل اين دو نوع رويکرد، بسياري از مشکلات زيربنايي تئاتر، از جمله کمبود مکان اجراي نمايش و اشتغال مستمر براي همه فعالان اين عرصه، بخصوص تحصيلکردگان دانشکده هاي متعدد تئاتر به طور دائمي حل بشود.
منبع: روزنامه رسالت

مطالب پیشنهادی

نظرتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما نزد مامحفوظ است و منتشر نمی شود.