نکات کوچک و موفّقيت‌های بزرگ برای فرزندان

کودکرعايت برخي نكات به ظاهر كوچك، بخش چشمگيري از زندگي را تحت تأثير قرار مي‌دهد. اين مطلب به خصوص درباره كودكان و نوجوانان كه در حال فراگرفتن مهارت‌هاي زندگي هستند، مصداق آشكار دارد. مواردي كه در اين نوشته ذكر مي‌شود، نكاتي هستند كه اگر والدين و ديگر بزرگترها درباره فرزندان خود به كار گيرند، زمينه رشد فكري و رواني فرزندان فراهم خواهند شد.

1ـ به مدرسه نگرش مثبتي داشته باشيد.

وقتي مادر يا پدر مي گويد : من هميشه به مدرسه علاقه‌مند بوده‌ام و مطالبي که در مدرسه ياد گرفتم، در درك بهتر مسائل مربوط به زندگي و کار کمک زيادي به من کردند، غيرمستقيم به فرزندان نوجوان خود کمک مي کند تا احساس مثبتي نسبت به مدرسه داشته باشد.

2ـ نوجوانان را در بحث هاي خانوادگي شرکت دهيد.

خانه‌اي که در آن والدين و نوجوانان فرصت بيان نظرات خويش را نسبت به اشيا و موضوعات مورد علاقه خود داشته باشند، فرصت مناسبي براي يادگيري به نوجوانان مي دهد که هيچ مدرسه‌اي نمي‌تواند با آن برابري کند. نوجوانان از گفتگوهاي سر غذا، بيش از تمام مدت روز در مدرسه چيز ياد مي گيرند .

3ـ فرزند خود را در مسير موفقيت قرار دهيد.

نوجوانان نيز مانند بزرگسالان ‌بر اثر موفقيت‌هاي متناوب به موفقيت خو مي‌گيرند . آنها به خود اطمينان و انتظار موفقيت دارند. نوجوانان به موفقيت‌هاي روزانه احتياج دارند .

آنها بايد آگاهي يابند که والدينشان از موفقيت آنها اطلاع دارند و به وجودشان افتخار مي‌کنند. والدين بايد به نوجوانان بفهمانند که موفقيت يک رؤياي دور از دسترس نيست، بلکه رسيدن به آن در زمان حال هم ممکن است .

4ـ تمرکز حواس

نوجوانان بايد حواس خود را متمرکز کنند. هر بار که نوجوان به تلاش خود براي يافتن پاسخ ادامه دهد، توانايي‌اش فزوني مي يابد؛ يعني به تفکر مداوم و اصرار در آن عادت مي کند .

والدين بايد نوجوانان خود را به اين روش تشويق کنند که هنگام کار، به کار و هنگام بازي به فكر کردن بپردازند.

5ـ ترس از شکست را کاهش دهيد.

وقتي به نوجوان مسئوليت خيلي زياد بدهيد، نگراني او گسترش مي‌يابد. اگر مسئوليت خواسته شده از نوجوان بسيار اندک باشد، نوجوان وابسته و تابع بار مي‌آيد.

بين اين دو يک محوطه وسيع و پهناوري وجود دارد که نوجوانان در آن شاد، موفق و آرام مي شوند. اين همان روابطي است که والدين بايد براي دست يافتن به آن کوشش کنند .

والدين در اعمال کنترل و انضباط بايد تا جايي پيش روند که نوجوانان تصميم‌گيري را فرا بگيرند. همزمان با اين ، نوجوانان بايد مسئوليت تميز كردن اتاق و نگهداري از وسايل شخصي خود را به عهده بگيرند.

6ـ کمک کنيد تا فرزندان شما مرکز توجه خود را گسترش دهند.

انسان هر چه بيشتر بداند، نيازمندي و گرايش او به دانستن بيشتر مي شود. تکميل الگوي ادراک و تفاهم در مغز سبب کسب لذت شادي مي‌شود. هر چه دامنه دانش بيشتر باشد، ‌زمينه هاي زيادتري را مي‌توان به آن اضافه كرد.

وقتي فرزند شما عقايد و نظرات را به زبان خود بيان مي کند، درواقع آنها را به الگوي تفکر خود تبديل مي كند.

7ـ استعدادهاي ويژه را تشويق کنيد.

اگر نوجوان شما به هنر علاقه‌مند است و تقريباً همه وقت خود را صرف آن مي‌کند و حتي خود به خلق آثار هنري مي‌پردازد، تا جايي که به نمرات مدرسه و توانايي تحصيلي‌اش لطمه اي وارد نشود، او را كمك و از او در اين راه پشتيباني ‌كنيد.

بگذاريد که او علاقه خود را حفظ کند و در همان موقع او را تشويق کنيد تا به موضوعات ديگر نيز علاقه مند شود. به خصوص به موضوعات درس و مدرسه.

8 ـ خلّاقيت و کنجکاوي او را تشويق کنيد.

نوجوانان گرايش و ميل پايدار و خاموش نشدني براي خلاقيت، ساختن و اکتشاف دارند . کنجکاوي وخلاقيت در وجود آنها نهفته است و رشد طبيعي آنها بدون وجود اين عوامل و خصوصيات دچار وقفه مي شود .

9ـ طريقه برقراري ارتباط را به نوجوان خود ياد دهيد.

نوجوانان نياز دارند تا در بيان افكارشان به صورت کلامي، ‌تمرين کنند.

خواندن کتاب، به نوجوان کمک مي‌کند تا لغت‌هاي جديدتري ياد بگيرد و مطالب و اهداف خود را بهتر بازگو کند.

در گوش دادن به حرف‌هاي نوجوان صبر و حوصله نشان دهيد. زياد به او تذکر ندهيد. نوجوان بايد ياد بگيرد که در صورت لزوم شخصاً مطالب خود را بيان كند.

10 ـ بهترين کمک را مي توانيد از آموزگاران بگيريد.

نزديک‌ترين مرجع استفاده از افراد متخصص براي حل مشکلات يادگيري دانش آموزان، ‌آموزگاران و مشاوراني هستند که در مدرسه با فرزند شما کار مي‌کنند. با کمي نقشه و پيش بيني، اين امکان را به دست خواهيد آورد که بهترين کمک را از آنان بگيريد.

در اين راه منتظر پيش آمدن مشکل نشويد. باب آشنايي را باز کنيد.

11ـ سعي کنيد در برخورد با کودکان و نوجوانان، توانمندي هاي آنها را مورد نظر قرار دهيد، نه ناتواني‌هاي‌شان را.

12ـ قدرت تحمّل کودکان و نوجوانان را براي مواجه شدن با ناکامي هاي احتمالي افزايش دهيد.

13ـ رفتار مصمّم و مطمئن و در عين حال مطلوب کودکان و نوجوانان را تقويت کنيد.

14ـ کودکان و نوجوانان را در کنترل احساسات و عواطف خود ياري دهيد.

15ـ مهارت‌هاي اجتماعي کودکان و نوجوانان کمرو و فاقد اعتماد به نفس را افزايش دهيد.

16- از انجام هر گونه رفتار تنبيهي و تحقيرآميز درباره دانش آموزان خودداري کنيد.

17ـ از مقايسه کردن فرزندتان با ديگران بپرهيزيد و تفاوت‌هاي فردي را مورد نظر قرار دهيد.

18ـ به او درحد توانايي‌هايش مسئوليت بدهيد.

منبع: روزنامه اطلاعات

مطالب پیشنهادی

نظرتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما نزد مامحفوظ است و منتشر نمی شود.