این شعرها که بوی سکوت می‌دهند، شعری از محمد شمس لنگرودی

این شعرها که بوی سکوت می‌دهند
از غیبت لب‌های توست

کلمات
مثل زنجره‌های خشکیده تابستانی
از معنا خالی شدند
و در انتظار مورچه‌هایند

توشه بار زمستانی‌شان را
در حفرۀ تاریک خالی کنند
اندوهی که سرازیر می‌شود
در سینه خاموش من.

محمد شمس لنگرودی

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.