تساوي يا تشابه در زن و مرد؟

تساوی یا تشابه؟شک نيست که لازمه ي اشتراک زن و مرد در حيثيت انساني و برابري آنها در حقوق انساني است اما تشابه آنها در حقوق چطور؟
اول بايد ببينيم آيا لازمه تساوي حقوق لازمه ي تشابه هم است؟ تساوي غير از تشابه است . ممکن است پدرس ثروت خود را به طور متساوي ميان فرزندان خود قسمت کند اما به طور مشابه تقسيم نکند. اسلام با تساوي حقوق زن و مرد مخالف نيست با تشابه مخالف است . در همه جا براي زن و مرد حقوق مشابهي وضع نکرده همچنان که در همه ي موارد براي آنها تکاليف و مجازات هاي مشابهي نيز وضع نکرده.
قرآن با کمال صراحت در آيات متعددي مي فرمايد : “زنان را از جنس مردان و از سرشتي از نظير سرشت مردان آفريديم” .
قرآن در باره ي آدم اول مي گويد : ” همه ي شما را از يک پدر آفريديم و جفت آن پدر را از جنس خود او قرار داديم” .(سوره نساء آيه 1).
در قرن بيستم و در پرتو پيشرفت هاي حيرت انگيز علوم تفاوت زن و مرد بيشتر روشن شده است. اما اين تفاوت ها به هيچ وجه به اين که مرد يا زن جنس برتر است و ديگري جنس پست تر مطرح نيست. قانون خلقت از اين تفاوت ها منظور ديگري داشته است. تفاوت ها را براي اين بوجود آورده است که پيوند خانگي زن و مرد را محکمتر کند و شالوده ي وحدت آنها را بهتر بريزد و به دست خود حقوق و وظايف خانوادگي را ميان زن و مرد تقسيم کند. قانون خلقت تفاوت هاي زن و مرد را به منظوري شبيه اختلاف ميان اعضاي يک بدن ايجاد کرده است .
اگر قانون خلقت هر يک از چشم و گوش و پا و دست را در وضع مخصوصي قرار داده است نه از آن جهت است که با دو چشم به آنها نگاه مي کرده و نظر تبعيض داشته. به هر حال تفاوت هاي زن و مرد ( تناسب )است نه نقص و کمال . قانون خلقت خواسته است با اين تفاوت ها تناسب بيشتري ميان زن و مرد که قطعا براي زندگي مشترک ساخته شده اند و مجرد زيستن انحراف از قانون خلقت است به وجود آورد.

منبع : نظام حقوق زن در اسلام نوشته استاد شهيد مرتضي مطهري

مطالب پیشنهادی

نظرتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما نزد مامحفوظ است و منتشر نمی شود.