ادبیات

دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود تعبیر رفت و کار به دولت حواله بود چل سال رنج و غصه کشیدیم و عاقبت تدبیر ما به دست شراب دوساله بود آن نافه مراد که می‌خواستم ز بخت در چین زلف آن بت مشکین کلاله بود از دست برده بود خمار…
ادامه مطلب ...

گوهر مخزن اسرار همان است که بود حقه مهر بدان مهر و نشان است که بود عاشقان زمره ارباب امانت باشند لاجرم چشم گهربار همان است که بود از صبا پرس که ما را همه شب تا دم صبح بوی زلف تو همان مونس جان است که بود طالب لعل و گهر نیست…
ادامه مطلب ...

یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود وز لب ساقی شرابم در مذاق افتاده بود از سر مستی دگر با شاهد عهد شباب رجعتی می‌خواستم لیکن طلاق افتاده بود در مقامات طریقت هر کجا کردیم سیر عافیت را با نظربازی فراق افتاده بود ساقیا جام…
ادامه مطلب ...

می نویسم دوستت دارم به روی قرص ماه تا شود پرنور از این واژه دنیایی سیاه باتو من رنگین کمان را قبل باران می کشم آسمان را می دهم درچشم های خود پناه اوج می گیرم برای پر زدن در ساحلت غرق دریا می شوم با یک تبسم یا نگاه بوسه…
ادامه مطلب ...

از شبی که رفته ای پاییز من، دیده ام بر صفحه ی تقویم ماند جای رنگین تو را در خانه ام، سردی یلدا به برف غم نشاند با تو روح خسته و تنهای من، جام یکرنگی به شادی سر کشید تا که آذر آمد از لبهای تو، قصه ی تلخ جدایی را شنید رفتی و من…
ادامه مطلب ...

دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود تا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود رسم عاشق کشی و شیوه شهرآشوبی جامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود جان عشاق سپند رخ خود می‌دانست و آتش چهره بدین کار برافروخته بود گر چه می‌گفت که زارت بکشم…
ادامه مطلب ...

هنوز هم این جان خسته به آهنگ صدای تو برمی خیزد... و نگاه تو را به قداست تمام مقدسات نفس می کشد هنوز هم این دل تنها به دنبال روزنی از خنده های تو سر به دیوار لحظه ها می ساید... و دستان تو را در سر می پروراند هنوز هم هستی و ذره…
ادامه مطلب ...

«ژوزه دو سوسا ساراماگو» در ۱۶ نوامبر سال ۱۹۲۲ میلادی در روستای کوچک «آزینهاگا» (Azinhaga) در صد کیلومتری شمال شرق لیسبون، مرکز کشور پرتغال، به دنیا آمد. آزینگها در ساحل رودخانه «آلموندا» قرار دارد. «ساراماگو» نام علفی وحشی است که در آن…
ادامه مطلب ...

دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود دل که از ناوک مژگان تو در خون می‌گشت باز مشتاق کمانخانه ابروی تو بود هم عفاالله صبا کز تو پیامی می‌داد ور نه در کس نرسیدیم که از کوی تو بود عالم از شور و شر…
ادامه مطلب ...

قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود ور نه هیچ از دل بی‌رحم تو تقصیر نبود من دیوانه چو زلف تو رها می‌کردم هیچ لایق‌ترم از حلقه زنجیر نبود یا رب این آینه حسن چه جوهر دارد که در او آه مرا قوت تأثیر نبود سر ز حسرت به در…
ادامه مطلب ...

خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود گر تو بیداد کنی شرط مروت نبود ما جفا از تو ندیدیم و تو خود نپسندی آنچه در مذهب ارباب طریقت نبود خیره آن دیده که آبش نبرد گریه عشق تیره آن دل که در او شمع محبت نبود دولت از مرغ همایون طلب و…
ادامه مطلب ...

تراموا در بعدازظهری که از مه مرطوب بود پیش می‌رفت. بعدازظهر خاکستری بود و تراموا زرد و محو، ماه دسامبر بود و کوچه خالی و خاموش و بی‌نشاط بود و رنگ زرد تراموا در بعدازظهر شناور شده بود. اما در تراموا کسانی نشسته بودند، گرم و نفس زنان و…
ادامه مطلب ...